Juni/juli 2016 was NAO op bezoek bij Dedicon. Stichting Dedicon maakt informatie toegankelijk voor mensen met een leesbeperking. Voor ons was het een uitdaging om uit te zoeken wat een robot te bieden heeft voor iemand die blind of slechtziend is. Wat voegt een robot toe als je het bijvoorbeeld vergelijkt met een virtuele assistent, zoals Siri? We lieten kinderen, jongeren en volwassenen uit onze doelgroep kennis maken met NAO en spraken met hen over de potentiele toepassingen.

NAO als receptionistNAO Dedicon

In navolging van de vorige gastheer van NAO, Telecats, zijn we gestart om NAO te programmeren als receptionist van Dedicon. Om dat te kunnen doen zijn er eerst wat voorbereidende handelingen nodig. Die hebben we verzameld op één A4-tje: de snelstart handleiding voor NAO. Ook hebben we een NOTaS-ontwikkelaarsaccount aangemaakt, zodat anderen zich niet nogmaals hoeven te registreren. Ook die gegevens zijn opgenomen in de snelstart handleiding.

Met de software Choreograph zijn we vervolgens aan de slag gegaan om een dialoog te maken. NAO verwelkomt vol overgave de bezoekers en vrijwilligers van Dedicon. Zie een leuk filmpje via youtube. 

 

NAO kinderen VisioKindervriend

Donderdag 2 juni kwamen kinderen van de Visioschool in Grave bij Dedicon op bezoek. Een uitgelezen kans om deze blinde en slechtziende kinderen kennis te laten maken met NAO. Het was een grote hit. De kinderen waren dolenthousiast. Natuurlijk vonden ze het prachtig als NAO ging dansen (Gangnam Style!), maar ook kletsen met NAO werd zeer gewaardeerd. Eén jongen zei: “Ik heb wel een robothondje van lego, maar die zegt niks terug. Dit is veel leuker!” Het blijkt nog knap lastig om te voorspellen wat de kinderen gaan vragen. Er kwamen onmiddellijk diepgaande filosofische vragen los zoals: “Hoe is het leven als robot?” en “Ben je gelukkig?”. NAO hield wijselijk zijn mond…

De interactie met deze kinderen geeft duidelijk de beperkingen van NAO aan. Je kunt een heleboel met de dialoogsyntax in Choreograph, maar er zijn duidelijke beperkingen. Hoe meer je met wildcards gaat werken bijvoorbeeld, hoe slechter de dialoog gaat presteren. Helaas. Hier is duidelijk nog verbetering mogelijk.

Speciaal voor het bezoek van de kinderen had NAO een verhaal geleerd. De kinderen riepen luidkeels “JA!” toen NAO vroeg of hij zou voorlezen. Maar na een paar seconden waren ze de aandacht ook alweer kwijt… Zou het liggen aan de synthetische stem met beperkte intonatie? Of is het gewoon kinderen eigen, met hun enthousiasme en gretigheid om nieuwe dingen uit te proberen? Zou NAO ook een gesproken boek van Dedicon kunnen afspelen i.p.v. voorlezen?

Voorleeshulp

Met die laatste vraag gingen we aan de slag. De NAO kan audiobestanden afspelen. Zo’n audiobestand kan ook vanuit een dialoog worden aangeroepen. So far, so good. Maar hoe stop je vervolgens het afspelen? En hoe navigeer je door de audio? Daar zijn we niet uitgekomen. Daarvoor hadden we waarschijnlijk verder in de code moeten duiken. Het zou mooi zijn als we NAO als een soort veredelde Daisy-speler gesproken boeken, kranten en tijdschriften zouden kunnen laten afspelen en voorlezen. Je wilt een boek kunnen stoppen en de volgende keer op hetzelfde punt verder gaan. Je wilt het geluid harder en zachter kunnen zetten en naar een specifieke pagina of een specifiek artikel gaan. En dat allemaal bestuurd met spraak. Binnenkort starten we met een project om spraakbesturing toe te voegen aan  de Daisylezer, onze Daisy-app. Uit de gesprekken met onze doelgroep over NAO kwam duidelijk naar voren dat de spraakbesturing een ontzettend belangrijk element vormt.

Wederkerigheiduitsnede Peter

We spraken niet alleen met kinderen van 9 en 10 jaar, maar organiseerden ook een Meet & Greet tussen NAO en jongeren (onze Club Orange leden) en volwassenen die op latere leeftijd blind of slechtziend werden (bezoekers van revalidatiecentrum Visio Loo Erf). “Wat kan een robot betekenen voor jou?” blijkt een lastige vraag. Maar als de brainstorm op gang komt, buitelen de ideeën over tafel. Veel gaat over beeldherkenning: zien wie er voor de deur staat, herkennen of ik een vlek in mijn kleding heb, vertellen welke bus er aankomt, iets terugvinden, kleding-/kleuradvies. Vaak gaat het over handelingen: schoonmaken, veters strikken, in- en uitchecken in het OV, nagels lakken, iets oprapen dat gevallen is. Deels gaat het over toegankelijk informatie: post voorlezen, verpakkingen lezen, notuleren, voorlezen huisnummers en klaslokaalnummers. En heel belangrijk sociaal-emotionele aspect blijkt de wederkerigheid. “Van een robot verwacht je toch iets anders dan van bijvoorbeeld een telefoon.” Een robot wordt je maatje. Hoe hij eruit ziet, maakt daarbij niet uit. Hij biedt je hulp zonder verlies van zelfstandigheid of waardigheid. En dat is bijzonder waardevol.